Σύμφωνα με το λεξικό, ο φόβος είναι ένα βασικό συναίσθημα του ανθρώπου που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου ή απειλής. Θυμάμαι από τα πολύ μικρά παιδικά μου χρόνια, να ακούω τις ιεραποστολικές ιστορίες και να εντυπωσιάζομαι με τον τρόπο που δούλευε ο Θεός. Άραγε πώς μπορώ κι εγώ να ζήσω κάτι τόσο έντονο; Πώς μπορώ να βιώσω το δυνατό χέρι του Θεού στη ζωή μου; Αυτό ήταν το μεγαλύτερό μου όνειρο. Να έχει ο Θεός τον απόλυτο έλεγχο και να μη φοβάμαι να Τον εμπιστευτώ απόλυτα. Προσευχόμουν για πάνω από 5 χρόνια να βρεθεί η ευκαιρία όπου θα μπορώ να συμμετέχω σε κάτι που θα απαιτεί την απόλυτη εξάρτησή μου απ’ τον Θεό. Το Δεκέμβρη του 2004 έγινε το μεγάλο τσουνάμι στην Ασία, όπου σκοτώθηκαν πάνω από 200.000 άνθρωποι. Ένα από τα τραγικότερα γεγονότα στη σύγχρονη ιστορία. Οι εικόνες που έβλεπαν το φως της δημοσιότητας ήταν σκληρές και απερίγραπτες. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν ότι μπορώ να κάνω κάτι, μπορώ να βοηθήσω. Μήπως αυτή είναι η απάντηση στις προσευχές μου; Μήπως αυτή είναι η ευκαιρία που ζητούσα; Απ΄ όλες τις χώρες που αναφέρονταν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το μυαλό μου είχε μείνει κολλημένο στη Σρι Λάνκα και ήξερα ότι πρέπει να πάω εκεί. Με ποιον τρόπο ακριβώς δεν είχα ιδέα, αλλά ήμουν σίγουρη ότι αυτό θέλει ο Θεός από μένα και θα το έκανα.
Όσο ξεκάθαρο ήταν για μένα, τόσο δύσκολο ήταν να το εξηγήσω στους γύρω μου. Ο φόβος ήταν το κύριο χαρακτηριστικό στις συζητήσεις μας.
Φόβος της κριτικής
Είσαι με τα καλά σου; Τι θα πει ο κόσμος; Θα ξοδέψεις τόσα χρήματα για κάτι που δεν είσαι σίγουρη πού θα σε βγάλει; Θα χάσεις τη δουλειά σου για ένα καπρίτσιο; Τι προσπαθείς να αποδείξεις;
Στο ημερολόγιό μου γράφω:
1/3/2005
«Ανησυχώ που δεν ανησυχώ!!! Έχω ειρήνη μέσα στην καρδιά μου και νιώθω τον Θεό να με οδηγεί…»
Φόβος της αποδοκιμασίας
Μήπως δεν ήταν η φωνή του Θεού και είναι απλώς η δική σου επιθυμία; Είσαι πολύ νέα για να ξέρεις τι θέλει ο Θεός από σένα. Περίμενε λίγα χρόνια ακόμα να αποκτήσεις εμπειρία.
Στο ημερολόγιό μου γράφω:
7/3/2005
«Θεέ μου σ’ ευχαριστώ, γιατί ακόμα κι όταν βαδίζω στο άγνωστο, Εσύ είσαι εκεί και μου ανοίγεις δρόμο».
Πολλές φορές οι αποφάσεις, οι επιλογές μας και οι πράξεις μας θα οδηγήσουν σε αποδοκιμασία από πολλούς, η ιστορία της Εσθήρ, όμως, μας διδάσκει τη σημασία να κάνουμε το σωστό, ακόμα και όταν αντιμετωπίζουμε αντιδράσεις.
Φόβος της ανεπάρκειας
Πώς είσαι σίγουρη πως έχεις τα κατάλληλα προσόντα για να κάνεις κάτι τέτοιο; Δεν έχεις εκπαιδευτεί για κάτι τόσο σοβαρό και μεγάλο. Είναι παραπάνω από τις δυνάμεις σου. Σίγουρα θα υπάρχουν πιο κατάλληλοι άνθρωποι για μια τέτοια αποστολή.
Στο ημερολόγιό μου γράφω:
8/3/2005
«Δε θα κάτσω με σταυρωμένα χέρια από τη στιγμή που ο Θεός με καλεί να συμμετέχω σε αυτό που Εκείνος κάνει». Και ο Μωυσής πίστευε ότι υπήρχαν καλύτεροι και καταλληλότεροι από εκείνον να οδηγήσουν τον λαό, αλλά ο Θεός ήθελε τον Μωυσή. Και η δύναμη του Θεού φάνηκε μέσα από τον Μωυσή.
Φόβος της αβεβαιότητας
Πού θα μένεις; Τι θα τρως; Με ποιον θα δουλεύεις; Ποιος θα είναι εκεί όταν αρρωστήσεις; Πού θα βρεις τα χρήματα που χρειάζεσαι;
Στο ημερολόγιό μου γράφω:
10/3/2005
«Νιώθω τον Θεό να με οδηγεί, δεν παύουν όμως και οι ανησυχίες. Πού θα μείνω; Για πόσο καιρό; Τι θα κάνω με τη βίζα; Ποιος θα με υποστηρίξει; Κι αν αρρωστήσω; Θα έχω ασφάλεια; Δε σε οδήγησε μέχρι εδώ; Τώρα γιατί ψάχνεις να τα βγάλεις πέρα μόνη σου»; Η διακονία και το κάλεσμα του Θεού στη ζωή μας συχνά περιλαμβάνει ταξίδι στο άγνωστο. Η ιστορία του Αβραάμ, όμως, μας διδάσκει ότι ο Θεός δε θα μας οδηγήσει εκεί που η χάρη Του δε θα μας σκεπάσει.
Φόβος της αποτυχίας
Επενδύεις πολλά και η αποτυχία θα σε ρίξει. Ρισκάρεις το μέλλον σου και θα απογοητευτείς. Έχεις θέσει μεγάλες προσδοκίες και δε θα μπορέσεις να ανταποκριθείς στα καθήκοντα που απαιτούνται.
Στο ημερολόγιό μου γράφω:
27/4/2005
«Αν αφήσουμε τον Θεό να μας χρησιμοποιήσει, θα το κάνει με τρόπο θαυμαστό που ούτε το φανταζόμαστε». Η εμπειρία του Παύλου μας διδάσκει ότι δεν θα μπορέσουμε να περπατήσουμε πάνω στο νερό, αν δε βγούμε από τη βάρκα.
Φόβος της ενοχής
Κι αν έχουν δίκιο και δεν έχω ακούσει τη φωνή του Θεού; Κι αν κάνω λάθος; Αξίζει όλη αυτή η αναστάτωση που έχω προκαλέσει; Πώς θα επανορθώσω;
Στο ημερολόγιό μου γράφω:
9/5/2005
«Νομίζω ήταν η πρώτη φορά που τρόμαξα τόσο! Έχουν βάλει φωτιές σε διάφορα σημεία, οι δρόμοι είναι μπλοκαρισμένοι, πέφτουν πυροβολισμοί και τα λεωφορεία φεύγουν γεμάτα ανθρώπους που με κίνδυνο της ζωής τους ταξιδεύουν για την πρωτεύουσα». Ο διάβολος θα μας φέρει σε καταστάσεις που θα αμφιβάλλουμε για τις αποφάσεις και τις επιλογές μας και συνήθως οι λόγοι είναι ανθρωπίνως λογικοί και ρεαλιστικοί.
Φόβος της απόρριψης
Δεν θα τα καταφέρεις. Θα αποτύχεις. Δε θα αντέξεις. Καλύτερα να τα παρατήσεις πριν να είναι αργά. Όλοι σου λένε να μην το κάνεις.
Στο ημερολόγιό μου γράφω:
15/5/2005
«αλλά, εκείνοι που προσμένουν τον Κύριο θα ανανεώσουν τη δύναμή τους· θα ανέβουν με φτερούγες σαν αετοί· θα τρέξουν, και δεν θα αποκάμουν· θα περπατήσουν, και δεν θα ατονήσουν». Ησαΐας 40:31
Φόβος της ντροπής
Πώς θα δικαιολογήσεις αυτή σου την απόφαση; Τι θα πεις σε όσους σε ρωτούν; Και όταν θα καταλάβεις το λάθος σου, πώς θα το εξηγήσεις;
Στο ημερολόγιό μου γράφω:
25/6/2005
«Όταν αφήνεσαι στον Θεό ολοκληρωτικά, το μόνο που σου μένει είναι να θαυμάζεις τους τρόπους με τους οποίους Εκείνος ενεργεί».
Φόβος της μοναξιάς
Γιατί δεν περιμένεις πρώτα να βρεις ένα καλό παιδί να παντρευτείς και μετά να φύγετε μαζί; Αν φύγεις τώρα, δύσκολα θα βρεις κάποιον μετά να σε ακολουθήσει. Θα χάσεις όλους τους φίλους σου. Θα μείνεις μόνη σου. Ποιος θα είναι εκεί για σένα;
Στο ημερολόγιό μου γράφω:
22/7/2005
«Ο Θεός μου έκανε το καλύτερο δώρο…… ». Ο Gabby είναι ένας άνθρωπος που όχι μόνο σεβόμουν και θαύμαζα, αλλά και ένας άνθρωπος που πνευματικά ήταν πολύ πιο αυξημένος και δεν πίστευα ποτέ ότι θα ήθελε να πορευτούμε μαζί στη ζωή. Κι όμως, ο Θεός μας δίνει κατά την καρδία μας και στον δικό Του τέλειο χρόνο. Όχι νωρίτερα, ούτε αργότερα.
Οι θετικές αντιδράσεις στον φόβο μπορούν να μας προστατεύσουν από επικίνδυνες και απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις. Οι αρνητικές αντιδράσεις στον φόβο θα μας αποτρέψουν από το να κάνουμε οτιδήποτε. Μερικές φορές ο φόβος μας έχει θεμιτούς λόγους, αν όμως έχουμε έναν καλό και αγαπητό φίλο να ενώσουμε τα χέρια μας στην προσευχή, ο φόβος θα είναι πολύ πιο εύκολο να απωθηθεί. Η προσωπική μου μελέτη και η επικοινωνία μου με τον Θεό, δε μου άφηναν περιθώρια αμφισβήτησης για το τι ήθελε ο Θεός από μένα. Εβραίους 12:2 «Αποβλέποντας στον Ιησού, τον αρχηγό και τελειωτή της πίστης, ο οποίος, εξαιτίας της χαράς που ήταν μπροστά του, υπέφερε σταυρό, καταφρονώντας την ντροπή, και κάθισε στα δεξιά του θρόνου του Θεού».
Ησαΐας 41:10 «Να μη φοβάσαι· επειδή, εγώ είμαι μαζί σου· να μη τρομάζεις· επειδή, εγώ είμαι ο Θεός σου·» Β’ Τιμοθέου 1:7 «Επειδή, ο Θεός δεν μας έδωσε πνεύμα δειλίας, αλλά δύναμης και αγάπης και σωφρονισμού». Ψαλμός 56:3-4 «Την ημέρα που θα φοβηθώ, θα ελπίζω σε σένα· με τον Θεό θα αινέσω τον λόγο του· στον Θεό έλπισα· δεν θα φοβηθώ· τι θα μου κάνει ο άνθρωπος;» Φιλιππησίους 4:6-7 «Να μη μεριμνάτε για τίποτε· αλλά, σε κάθε τι, τα ζητήματά σας ας γνωρίζονται στον Θεό με ευχαριστία διαμέσου της προσευχής και της δέησης». Α’ Πέτρου 5:7 «Και όλη τη μέριμνά σας ρίξτε την επάνω σ’ αυτόν, επειδή αυτός φροντίζει για σας». Ψαλμός 34:4 «Εκζήτησα τον Κύριο, και με εισάκουσε, και από όλους τους φόβους μου με ελευθέρωσε». Ιωάννης 14:27 «Ειρήνη αφήνω σε σας, ειρήνη τη δική μου δίνω σε σας· όχι όπως ο κόσμος, σας δίνω εγώ. Ας μη ταράζεται η καρδιά σας μήτε να δειλιάζει». Εφεσίους 6:12 «Επειδή, η πάλη μας δεν είναι ενάντια σε αίμα και σάρκα, αλλά ενάντια στις αρχές, ενάντια στους κοσμοκράτορες του σκότους τούτου του αιώνα, ενάντια στα πνεύματα της πονηρίας στα επουράνια».
Το ερώτημα που προκύπτει λοιπόν είναι, φόβος ή πίστη;
Και ο φόβος και η πίστη βασίζονται σε κάτι αόρατο που ακόμα δεν έχουμε βιώσει. Σχεδόν πάντα η ίδια ποσότητα πίστης και φόβου βρίσκονται σε συνεχή μάχη μεταξύ τους. Γιατί όμως τις περισσότερες φορές δίνουμε περισσότερη δύναμη στον φόβο αντί την πίστη; Η πίστη είναι η κινητήριος δύναμη που μας ωθεί προς τα εμπρός, στο έργο που ο Θεός μας έχει αναθέσει, και ο φόβος μας κρατάει καθηλωμένους ή, ακόμα χειρότερα, μας ωθεί προς τα πίσω. Ο Θεός μας δίνει την ειρήνη Του, αφού προηγουμένως Του έχουμε δείξει την πίστη μας. Ας ζητήσουμε από τον Θεό να μας δείξει τι φοβόμαστε. Τι παραλύει την πίστη μας και μας εμποδίζει να ζήσουμε με αυτοπεποίθηση μέσα στην ειρήνη και την ελευθερία Του; Καθώς περπατάμε θαρραλέα μέσα απ’ τους φόβους μας, κρατώντας το χέρι του Θεού και εμπιστευόμενοι την καρδιά Του να μας οδηγεί, να μας προστατεύει και να μας διαφυλάσσει σε κάθε βήμα της διαδρομής. Αυτά που βοήθησαν εμένα στο να μειώσω τους φόβους μου και να αυξήσω την πίστη μου ήταν τα εξής:
Αναζήτηση της παρουσίας του Θεού
Αφιέρωνε χρόνο στην προσευχή και εμβάθυνε στη σχέση σου με τον Θεό. Επιδίωξε την παρουσία Του στη ζωή σου και θα γνωρίζεις ότι είναι πάντα μαζί σου.
Μελέτη του Λόγου Του
Με τη μελέτη του Λόγου Του θα αποκτήσεις πιο βαθιά κατανόηση του χαρακτήρα του Θεού, των υποσχέσεων και των διαβεβαιώσεών Του. Αποστήθισε εδάφια που μιλούν για το θάρρος, την εμπιστοσύνη και την αποφυγή του φόβου. Με αυτόν τον τρόπο θα οχυρώσεις την πίστη σου.
Εξάσκηση εμπιστοσύνης
Επίλεξε να εμπιστευτείς την κυριαρχία του Θεού και την ακλόνητη πιστότητά Του. Υπενθύμισε στον εαυτό σου περιπτώσεις στο παρελθόν όπου ο Θεός έχει δείξει την πιστότητά Του και έχει φροντίσει για σένα. Εμπιστεύσου ότι ενορχηστρώνει όλα τα πράγματα για το καλό σου, ακόμη και εν μέσω φόβου.
Ανανέωση του νου
Αντικατέστησε τις αρνητικές σκέψεις φόβου με σκέψεις πίστης, ελπίδας και ευγνωμοσύνης. Καλλιέργησε μια νοοτροπία ευθυγραμμισμένη με την αλήθεια του Θεού και τις υποσχέσεις Του.
Κοινότητα πιστών
Αφιέρωσε χρόνο και κτίσε γύρω σου μια κοινότητα πιστών που μπορούν να σου προσφέρουν ενθάρρυνση, υποστήριξη και προσευχές. Αναζήτησε μέντορες, πάστορες ή έμπιστους φίλους που μπορούν να σου προσφέρουν καθοδήγηση και σοφία σε περιόδους φόβου.
Δράση
Βγες έξω με πίστη κατανοώντας ότι ο Θεός είναι μαζί σου. Ξεκίνησε με μικρά βήματα προς την κατάκτηση του φόβου, γνωρίζοντας ότι κάθε βήμα χτίζει δυναμική και ενισχύει την πίστη σου.
Υπενθύμιση της πορείας
Η υπέρβαση του φόβου με την πίστη είναι ένα ταξίδι. Απαιτεί σκόπιμη εξάσκηση, βαθιά εμπιστοσύνη στον Θεό και ακλόνητη δέσμευση να εμπιστεύεσαι τις υποσχέσεις Του. Ποιος είναι οδηγός σ’ αυτό το ταξίδι; Αν στο τιμόνι είσαι εσύ, με τις εγωιστικές σου επιθυμίες και τις εγωκεντρικές σου προσδοκίες, τότε με φοβίζει και μόνο η σκέψη του πού μπορεί να καταλήξεις. Αν στο τιμόνι είναι ο Θεός, ο Δημιουργός μας και καλός Πατέρας, τότε η φαντασία μας δεν είναι αρκετή να συλλάβει το πού μπορούμε να φτάσουμε. Αν ο Θεός σε οδηγεί, προχώρα. Κάνε βήματα πίστης. Αν ο Θεός σε καλεί, με τι δικαιολογία θα καλύψεις την ανυπακοή σου; Το να υπακούς είναι καλύτερο από θυσία. Μην κάνεις, όμως, κανένα βήμα πίστης αν δεν είσαι απόλυτα σίγουρος ότι στηρίζεσαι στον Λόγο του Θεού, ότι έχεις κατανοήσει όλες τις προϋποθέσεις, αλλιώς θα βιώσεις μια σίγουρη ήττα.
Ο αείμνηστος ιδρυτής της ιεραποστολικής οργάνωσης ΟΜ, George Verwer έλεγε: «Δεν υπάρχει ιδέα τόσο τρελή, που ο Θεός να μην μπορεί να την πραγματοποιήσει. Δεν υπάρχει μέρος τόσο μακρινό που ο Θεός να μην μπορεί να το φτάσει». Βρες τον σκοπό του Θεού στη ζωή σου και μη φοβάσαι να τολμήσεις το απίθανο, γιατί δεν θα σε αφήσει μόνο σου. Σου έχει δώσει ζωή και είναι προνόμιο να τη χρησιμοποιείς για Κείνον. Είναι αλήθεια, όμως, ότι πολλές φορές φοβόμαστε και μας κυριεύει ένα «πνεύμα δειλίας». Το κλειδί για την υπερνίκηση του φόβου είναι η συνολική και πλήρης εμπιστοσύνη στον Θεό. Η απόλυτη εμπιστοσύνη μου στον Θεό αποτελεί άρνησή μου να υποκύψω σε οποιαδήποτε μορφή φόβου. Ακόμα όμως και αν οι φόβοι μου βγουν αληθινοί, γνωρίζω ότι Εκείνος είναι μαζί μου. Η εμπιστοσύνη στον Θεό μπορεί να είναι δύσκολη, αλλά αυτό είναι τελικά αυτό που Εκείνος θέλει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Υπάρχει περισσότερος φόβος στο να πηγαίνουμε ενάντια στο θέλημα του Θεού παρά στο να Τον εμπιστευόμαστε. Ο φόβος χάνει τη δύναμή του όταν εμπιστευόμαστε ενεργά τον Θεό, περισσότερο από αυτό που φοβόμαστε. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάστε όταν εμπιστεύεστε πλήρως τον Θεό. Πρέπει να καταλάβουμε ότι αν ζούμε με τον φόβο, το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να κρατήσουμε τον εαυτό μας σε μια κατάσταση που καθυστερεί την πνευματική μας ανάπτυξη, επειδή ουσιαστικά πολεμάμε το θέλημα του Θεού.
Ο Ψαλμός 34:4 λέει: «Εκζήτησα τον Κύριο, και με εισάκουσε, και από όλους τους φόβους μου με ελευθέρωσε». Ο Θεός είναι κοντά σε όσους έχουν ταπεινή καρδιά και προσπαθούν να κάνουν το θέλημά Του, ανεξάρτητα από τους φόβους ή τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν. Αν θέλουμε να δούμε θαύματα, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να παίξουμε τον ρόλο που μας ζητάει. Αν περιμένουμε μεγάλα πράγματα απ’ τον Θεό, θα πρέπει να τολμήσουμε μεγάλα πράγματα για Εκείνον. Το ερώτημα που πρέπει να θέσουμε ο καθένας στον εαυτό του είναι αν αγαπάμε πραγματικά τον Θεό και αν είμαστε πρόθυμοι να υποτάξουμε πλήρως τη ζωή μας σε Κείνον. Και η αλήθεια είναι (και μιλάω εκ πείρας!), αν το κάνουμε, δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε. Θα μας οικοδομήσει πνευματικά και θα μας χρησιμοποιήσει για να Τον υπηρετήσουμε στην εξάπλωση της βασιλείας Του. Υπάρχει μεγαλύτερη τιμή απ’ αυτή; Ο Ιησούς του Ναυή 1:9 «Δεν σε προστάζω εγώ; Γίνε ισχυρός και ανδρείος· να μη φοβηθείς ούτε να δειλιάσεις· επειδή, μαζί σου είναι ο Κύριος ο Θεός σου, όπου κι αν πας».
Ο Θεός να σε ευλογεί και προσεύχομαι να Τον εμπιστευτείς πλήρως, και θα σε οδηγήσει εκεί που θα σε χρησιμοποιήσει για τη δόξα Του.
