Ως τώρα έχουμε δει τρεις Παραλίες της Καινής Διαθήκης, από τις οποίες πήραμε θαυμάσια μηνύματα για τη ζωή μας ως χριστιανών. Είδαμε την Παραλία της Συγκλονιστικής Αλήθειας και την Παραλία της Μεγάλης Ψαριάς στη Θάλασσα της Γαλιλαίας, και πήγαμε και μια βόλτα στην Παραλία της Ήρεμης Συνείδησης, στη Μίλητο της Μικράς Ασίας.
Με το σημερινό μας άρθρο η «βόλτα» μας θα μας φέρει σε μια ακόμα πιο απομακρυσμένη παραλία της κεντρικής Μεσογείου, αυτήν της Μελίτης ή Μάλτας, όπου κατέληξε ναυαγισμένο το καράβι των κρατουμένων, το οποίο μετέφερε και τον απόστολο Παύλο στη Ρώμη για να δικαστεί ενώπιον του αυτοκράτορα, όπως το είχε ζητήσει ο ίδιος ως Ρωμαίος πολίτης. Και επειδή η παραλία αυτή υποδέχτηκε σώους και αβλαβείς όλους τους ναυαγούς, είπαμε να την ονομάσουμε «Παραλία της Ασφάλειας».
Στο προηγούμενο κεφάλαιο των Πράξεων (το 27ο) ο Λουκάς, που ταξίδευε μαζί με τον Παύλο, μας δίνει μια πλήρη περιγραφή της ταλαιπωρίας που πέρασαν μαζί με τους κρατουμένους, ώσπου να καταλήξουν όλοι ζωντανοί στην παραλία της νήσου Μελίτη. Πολλοί εξηγούν ότι πρόκειται για την Μάλτα, αν και υπάρχουν αμφιβολίες.
Με την έναρξη του 28ου κεφαλαίου ο Λουκάς μάς διηγείται πώς οι ντόπιοι κάτοικοι του νησιού καλοδέχτηκαν τους ναυαγούς, με την εξέλιξη που θα δούμε στη συνέχεια, καθώς όλη αυτή η περιγραφή μάς δίνει ένα βασικό μήνυμα: «Ο Θεός θα κάνει για μας τα πάντα, αν εμείς του παραχωρήσουμε τα πάντα».
Για να γίνει αυτό, είναι ανάγκη:
1. Να πιστέψουμε πως ο Θεός κρατάει τις υποσχέσεις Του
Λίγες ώρες πρωτύτερα, ο Θεός είχε πει στον Παύλο ότι έπρεπε να πάει στη Ρώμη και ν’ απολογηθεί στον αυτοκράτορα. Επιπρόσθετα, ο Παύλος είχε διαβεβαιώσει τους συγκρατουμένους του ότι κανένας απ’ αυτούς ή από το πλήρωμα δεν θα πάθαινε το παραμικρό. Το πλοίο καταστράφηκε, αλλά όλοι σώθηκαν στην «Παραλία της Ασφάλειας».
Η Μάλτα ήταν «Παραλία Ασφάλειας», όχι μόνο επειδή είχαν σωθεί από τη φουρτούνα οι ναυαγοί, αλλά κι επειδή το νησί ανήκε στην επικράτεια της Ρώμης, κι επομένως κάτω από την προστασία της δεν κινδύνευε από κανέναν κατακτητή. Το όνομα «Μάλτα» σημαίνει «καταφύγιο που ρέει μέλι». Και η παραλία όπου σώθηκαν οι ναυαγοί φέρει σήμερα την ονομασία «Κόλπος του Αγ. Παύλου». Το συγκεκριμένο νησί έχει μήκος 27,5 χλμ. και πλάτος 15,5 περίπου. Έτσι, είναι εκπληκτικό πώς ο Θεός μέσα στην πρόνοιά Του έσπρωξε το ταλαιπωρημένο καράβι σ’ αυτή τη στενή λωρίδα γης στη μέση της Μεσογείου. Ήταν επειδή είχε υποσχεθεί στον Παύλο ότι απ’ αυτούς τους 276 ανθρώπους δεν θα χανόταν κανείς (Πραξ. 27:23-26). Αν πιστεύουμε στις υποσχέσεις του Θεού, ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες, ο Θεός θα κάνει για μας τα πάντα, αν εμείς Του παραχωρήσουμε τα πάντα.
2. Η ασυνήθιστη φιλοξενία
Στον ημιάγριο κόσμο εκείνων των περιοχών, η καλοσύνη και τα φιλόξενα αισθήματα ήταν στοιχεία που αμέσως ξεχώριζαν – όπου υπήρχαν. Στις Πράξεις 28:2 διαβάζουμε ότι: «οι ιθαγενείς μάς δέχτηκαν πολύ φιλικά». Το κείμενο αναφέρει: οἱ δὲ βάρβαροι παρεῖχον οὐ τὴν τυχοῦσαν φιλανθρωπίαν ἡμῖν. Οι ντόπιοι κάτοικοι ονομάζονται εδώ «βάρβαροι». Για τον ελληνικής καταγωγής συγγραφέα Λουκά, και γενικά για τους Έλληνες, οι ξένοι που μιλούσαν πολλές φορές ακατάληπτη γι’ αυτούς γλώσσα ονομάζονταν βάρβαροι, από τον ήχο της ξένης γλώσσας, κάτι σαν «μπαρ-μπαρ». Ο Λουκάς θεωρεί τη φιλοξενία που τους πρόσφεραν οὐ τυχοῦσαν, επειδή συνήθως οι ιθαγενείς αιχμαλώτιζαν ή θανάτωναν τους ναυαγούς που ξεβράζονταν στο νησί τους. Ήταν άλλη μια επέμβαση του Θεού για τους δούλους Του, που Του ήταν αφιερωμένοι.
3. Ο Παύλος και οι Άλλοι
Ο Παύλος πρωτοστατούσε στο άναμμα μεγάλης φωτιάς, για να ζεσταθούν όλοι αυτοί οι ναυαγοί που τουρτούριζαν από το κρύο. Ποτέ δεν θεώρησε τον εαυτό του κάτι ξεχωριστό ή παραπάνω από τους άλλους. Φρόντιζε τους άλλους – δεν περίμενε να τον φροντίσουν οι άλλοι (πρβλ. Πραξ 20:34).
Πρέπει κάποτε να καταλάβουμε ότι σωθήκαμε με σκοπό τη διακονία. Ο ίδιος ο Χριστός ήρθε «ως ο υπηρετών» μέχρι του σημείου της θυσίας. Αν δώσουμε τα πάντα στον Χριστό, ακόμα και τον χρόνο μας και ό,τι άλλο Εκείνος μας έχει δώσει, τότε κι Εκείνος θα δώσει τα πάντα για μας.
4. Η αντίδραση
Κάποιος ποιμένας εκκλησίας έλεγε κάποτε ότι «ο κύριος λόγος που πολλοί χριστιανοί ξαναγυρίζουν στον κόσμο, είναι επειδή κάποιοι τούς κήρυξαν λάθος το ευαγγέλιο, και τους είπαν ότι όλα θα πήγαιναν καλά αν είχαν πίστη στον Χριστό – δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα». Έτσι, όταν ήρθαν οι πρώτες αναποδιές, γύρισαν πίσω. Ο Παύλος και οι άλλοι απόστολοι ποτέ δεν κήρυξαν τέτοιο ευαγγέλιο.
Ο Παύλος και ο Λουκάς είχαν σωθεί και θα μπορούσαν να είχαν πιστέψει ότι όλα τα δυσάρεστα είχαν τελειώσει. Όμως, ο σατανάς παραμόνευε, και τον Παύλο τον δάγκωσε μια οχιά καθώς εκείνος ανακάτευε τα φρύγανα στη φωτιά. Έτσι, άρχισε η αμφισβήτηση του κόσμου: «Αυτός δεν πρέπει να είναι καλός άνθρωπος. Γλίτωσε από τη θάλασσα (κι εδώ εννοούσαν τον Ποσειδώνα) κι έπεσε στη θεία Δίκη» – εννοώντας τη Νέμεση. Κατά την ελληνική μυθολογία, η Νέμεσις, κόρη του Δία, βρισκόταν πίσω απ’ όλες τις περιστάσεις, και έργο της ήταν να αποδίδει τη θεία δικαιοσύνη. Οι άνθρωποι ανέκαθεν είχαν διαμορφώσει αντίληψη δικαιοσύνης για τις μεταξύ τους σχέσεις. Είναι έτοιμοι να κρίνουν και να κατακρίνουν, αποδίδοντας οι ίδιοι δικαιοσύνη, αλλά και απαιτώντας και διεκδικώντας τη δικαιοσύνη (=εκ-δίκηση). Το βλέπουμε τόσο στην απορία των μαθητών του Ιησού («Κύριε, αυτός αμάρτησε ή οι γονείς του;» – Δεν μπορεί, κάτι κακό θα έκανε) όσο και στην κατάκριση της επ’ αυτοφώρω συλληφθείσας να μοιχεύεται. Αλλά και γενικά, ο άνθρωπος διψάει για απόδοση δικαιοσύνης. Η φύση του τον οδηγεί να απαιτεί δικαιοσύνη, και πάντοτε για τους άλλους! Θυμόμαστε τον Αίσωπο που έλεγε ότι «έκαστος των ανθρώπων δύο πήρας φέρει». Ένα σακούλι μπροστά του με τα κρίματα των άλλων και ένα πίσω του με τα δικά του.
Ενώ οι άνθρωποι εκεί στη Μελίτη μιλούσαν για θεία δικαιοσύνη, ο Θεός μέσω του Παύλου τούς μίλησε για το θείο έλεος. Ο Παύλος δεν έπαθε τίποτε, αλλά θεράπευσε κι όλο το νησί!
5. Τίναξε τα προβλήματα από πάνω σου
Το περιστατικό με την οχιά που δάγκωσε τον Παύλο, αλλά εκείνος την τίναξε μέσα στη φωτιά, μας θυμίζει πολλές διαβεβαιώσεις του Λόγου του Θεού προς τους πιστούς. Στον Ψαλμό 91:13 διαβάζουμε «Θα περπατάς απάνω σε λιοντάρια και σε φίδια…» Και ο Χριστός επαναλαμβάνει την υπόσχεση στο Λουκάς 10:19: «Σας δίνω εξουσία να πατάτε πάνω σε φίδια και σκορπιούς, και να κυριαρχείτε πάνω σ’ όλη τη δύναμη του εχθρού…» Τέλος, ο Παύλος στον χαιρετισμό του προς τους πιστούς της Ρώμης γράφει: «Ο Θεός της ειρήνης πολύ σύντομα θα συντρίψει τον σατανά και θα τον υποτάξει σ’ εσάς» (Ρωμ 16:20).
Μπορούμε ν’ αποτινάξουμε τα προβλήματα από πάνω μας, όπως τίναξε ο Παύλος το φίδι στη φωτιά; Αυτό είναι μια καλή μαρτυρία προς τους έξω, όπως τότε στους κατοίκους της Μελίτης και στους συγκρατούμενους του Παύλου. Ο Θεός είναι έτοιμος να κάνει τα πάντα, αν του παραχωρήσουμε τα πάντα.
Τέλος, ένα τελευταίο μάθημα που παίρνουμε από αυτή την «Παραλία της Ασφάλειας» είναι:
6. Μην παίρνεις στα σοβαρά τη γνώμη του κόσμου
Κλείνοντας, στην ιστορία μας βλέπουμε ανάγλυφα πόσο ευμετάβλητος είναι ο κόσμος γύρω μας: «Αυτοί περίμεναν ότι ο Παύλος θα πρηζόταν ή ότι θα ’πεφτε ξαφνικά κάτω νεκρός. Περίμεναν πολλή ώρα και, βλέποντας ότι τίποτε κακό δεν του συνέβαινε, άλλαξαν στάση και έλεγαν ότι είναι θεός».
Μπορούμε να φανταστούμε την εικόνα: Ο Παύλος τινάζει στη φωτιά την οχιά και συνεχίζει να κουβαλάει φρύγανα ή ενδεχομένως να είχε ανοίξει και καμιά συζήτηση εκεί γύρω από τη φωτιά. Όλοι γύρω του να περιμένουν κάτι να πάθει, κι εκείνος ατάραχος να συνεχίζει τη δουλειά του. Ίσως και να τους ρωτούσε παραξενεμένος «τι τρέχει;» Σ’ εκείνα τα μέρη, το δηλητήριο της οχιάς είναι θανατηφόρο αλλά όχι στη χώρα μας, όπως λένε οι ειδικοί. Κι εκεί που όλοι τον είχαν για τελειωμένο, τώρα τον κάνουν ήρωα! Τη μια στιγμή ήταν ο καταραμένος των θεών, την άλλη ήρωας και θεός! Το αντίθετο είχε γίνει στα Λύστρα. Τη μια στιγμή τον Παύλο και τον Βαρνάβα τους είχαν για θεούς, κι όταν πήγαν οι Ιουδαίοι και τους συκοφάντησαν, λιθοβόλησαν τον Παύλο (Πραξ 14:13-19)! Έτσι, επαληθεύεται το ρητό των Παροιμιών (27:21) που λέει ότι «ο άνθρωπος κρίνεται από τη φήμη που έχει». Πόσο, όμως, η γνώμη των άλλων επηρεάζει έναν πιστό άνθρωπο; Δείτε τι συνέβη με τον Παύλο: ήταν κυριολεκτικά «νεκρός» ως προς τον κόσμο. Έναν νεκρό, είτε τον βρίσεις είτε τον φτύσεις είτε του πεις ωραία λόγια, εκείνος δεν καταλαβαίνει τίποτα, δεν αντιδρά – είναι νεκρός!
Στην «Παραλία της Ασφάλειας» ο Λόγος του Θεού έρχεται να μας δώσει 6 μηνύματα:
α) πίστεψε πως ο Θεός κρατάει τις υποσχέσεις Του
β) ο Θεός θα σε προστατέψει ακόμη και μέσα στις φοβερότερες συνθήκες
γ) ζήσε μέσα στον κόσμο υπηρετώντας τους άλλους
δ) να ξέρεις ότι πάντοτε θα έχεις αντιδράσεις
ε) να ξέρεις ότι οι άνθρωποι είναι ευμετάβλητοι∙ γι’ αυτό…
ς) ποτέ μην παίρνεις στα σοβαρά τη γνώμη του κόσμου.
Κι ας μην ξεχνάμε πως ο Θεός είναι έτοιμος να κάνει για μας τα πάντα, αρκεί να Του παραχωρήσουμε τα πάντα.
